Ο Υπάτιος Πατμανόγλου 9 χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα: Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος

Ανάρτηση με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από το τραγικό δυστύχημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο στο οποίο σκοτώθηκαν η σύζυγός και ο τρίχρονος γιος του στο πάρκινγκ της Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας έκανε το βράδυ της Τετάρτης 25 Φεβρουαρίου ο Υπάτιος Πατμανόγλου.

Ο άνδρας ο οποίος μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα έχασε την οικογένειά του σε ένα από τα πιο σοκαριστικά τροχαία στις 26 Φεβρουαρίου 2017 χαρακτηρίζει αυτή την ημέρα ως τη χειρότερη της ζωής του, καθώς η πληγή που έμεινε «δεν κλείνει, κρύβεται».

Ολόκληρη η ανάρτησή του

«26 Φεβρουαρίου 2017

Η χειρότερη μέρα της ζωής μου.
Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει.
Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει.
Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή.
Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος.
Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις.

Εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να μάθετε πόση δύναμη κρύβετε μέσα σας.
Θα μπορούσα σήμερα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο.
Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός.
Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας.
Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας.
Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά.
Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό.
Όμως το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό, είναι και πνευματικό.
Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου.
Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια.
Αυτή ήταν η δοκιμασία μου.
Αυτός ήταν ο σταυρός μου.
Δεν εγκατέλειψα.
Δεν άφησα ποτέ την πίστη μου.
Κι αυτό με κράτησε ζωντανό και πνευματικά όρθιο.
Η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα, αλλά στην ψυχή.
Συνεχίζω.
Ζω.
Και κάθε δυσκολία με κάνει πιο δυνατό.
Η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Ο δρόμος δεν συγχωρεί.
Ένα δευτερόλεπτο αρκεί.
Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή.
Υ.Γ.
Αλί σε αυτούς που μένουν.
Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο.
Η κόλαση είναι εδώ.
Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται».